top of page
33 minuten geleden
1 minuten om te lezen

Natuurlijk mag je partner ook iets zeggen over wat er in jullie huis gebeurt.


Maar als je partner iets opmerkt over het gedrag van je kind, reageert je lijf vaak sneller dan je hoofd. Er schiet iets door je heen. Een naar gevoel. Een beschermingsreflex.


Je wil dat je partner je kind leuk vindt. En dat je kind je partner niet al te stom vindt. En zo’n opmerking voelt dan niet helpend.


Misschien ga je in discussie. Verzacht je het gedrag van je kind. Haal je voorbeelden aan van dingen die je partner zelf ook niet helemaal 'volgens de regels' deed. Of zeg je toe dat je het met je kind zult bespreken — terwijl je je afvraagt hoe dan. Misschien ruim je later zelf even snel-snel de troep op en probeer je zo de boel te plooien en verder gezeur te voorkomen.


En zo kom je als ouder steeds in een spagaat terecht.


Terwijl je partner zich soms buitengesloten of niet serieus genomen voelt.


---


Sta je aan de start van een samengesteld gezin of heb je dat al jaren en kun je wel wat extra kennis en steun gebruiken? Kijk hier voor meer informatie: www.caringcoachingcounselling.nl/meerinfo www.caringcoachingcounselling.nl/aanbod

en mail of app naar:

06-27997075




 
 
 
16 okt
1 minuten om te lezen

Je wil graag dat het goed gaat. Goed met je kind. Goed tussen jou en je partner. En liefst ook nog tussen hen samen.


Dus je let op. Op wat je kind nodig heeft. Op hoe je partner zich voelt. Op kleine signalen. Je probeert te voorkomen dat iemand zich buitengesloten voelt.


En zo ben je ongemerkt continu aan het schakelen: een opmerking anders formuleren, iets even alleen met je kind bespreken of juist je partner erbij betrekken. Vaak zonder precies te weten waar je goed aan doet.


Dat is geen onwil of zwakte, maar een spagaat waar je als ouder in een samengesteld gezin in terechtkomt, omdat je aan meerdere mensen tegelijk loyaal bent:


Aan je kind — dat jouw partner niet heeft gekozen.


Aan je partner —die voor jou heeft gekozen en daarmee ook jouw kind in zijn of haar leven kreeg.


Aan je ex-partner —met wie je ouders bent geworden van jullie kind.


In de praktijk betekent dit voor ouders veel balanceren. Je weg daarin vinden, kan een hele kunst zijn.


---


Heb je al jaren een samengesteld gezin of sta je aan de start ervan en kun je wel wat extra kennis en steun gebruiken? Kijk hier voor meer informatie: www.caringcoachingcounselling.nl/meerinfo www.caringcoachingcounselling.nl/aanbod

en mail of app naar:

06-27997075




 
 
 
2 okt
1 minuten om te lezen

Je begrijpt het best.


Als partner van iemand met kinderen weet je: Ik ben geen ouder van deze kinderen.


En als ouder weet je: Ik ben verantwoordelijk voor mijn kinderen. Samen met hun andere ouder.


Dat klinkt helder.


Maar het dagelijks leven is niet altijd zo duidelijk.


Er zijn grijze gebieden.

En een omgeving die meekijkt en oordeelt.


En dan twijfel je alsnog.


Bij momenten aan tafel, in de ochtend- of avondspits, bij een opmerking, een blik, een huisregel. Zeg je er iets van? Of laat je het gaan?


En wat als je het wel oppakt en je partner of ex is het er niet mee eens?


Die voortdurende twijfel en dat steeds weer moeten afstemmen, horen bij het leven in een samengesteld gezin.


En dat maakt het anders. En vaak ook pittiger.


---


Heb je al jaren een samengesteld gezin of sta je aan de start ervan en kun je wel wat extra kennis en steun gebruiken? Kijk hier voor meer informatie: www.caringcoachingcounselling.nl/meerinfo www.caringcoachingcounselling.nl/aanbod

en mail of app naar:

06-27997075




 
 
 

Samen naar jullie situatie kijken?

Neem contact op via: 

caringcoachingcounselling@gmail.com

​

  • Screenshot 2023-03-27 at 16.09.01
  • Screenshot 2023-03-27 at 16.07.50
  • Instagram

© 2022 Caring Coaching & Counselling

bottom of page